A muralla de Lugo

O día 24 de abril fomos recoller o premio do Correlingua 2014 a Lugo. Xa estiveramos algunhas veces nesta cidade pero nunca contestaramos ás preguntas que nos tiñamos formulado: cando estiveran os romanos en Galicia?, por que foi importante Lugo durante o imperio?, cando se construíron as murallas?. Unhas murallas que, por outro lado, son consideradas patrimonio da humanidade desde o ano 2000 pola UNESCO.
Coa axuda dun libro que se titula A muralla de Lugo, que nos regalaron o día da entrega do premio, imos tratar de dar resposta a estes interrogantes.

A chegada dos romanos

Dende o punto de vista dun romano da época a que había de ser Gallaecia era un territorio ubicado nas marxes do mundo coñecido, tras do cal abríase un enorme mar que quen sabe cabaría nunha temíbel fervenza. Por iso as terras galegas foron chamadas Finis Terrae.
Neste lugar afastado, frío e húmido, os civilizados invasores romanos só vían selva, a ausencia de viñas e oliveiras indicáballes ademais que tampouco había viño nin aceite, cousas imprescindíbeis nunha sociedade moderna.
Por outro lado, esta era unha terra salferida de aldeas e castros, seguramente subordinadas unhas ás outras, pero sen constituír nin de lonxe un estado como o romano. Nun lugar próximo a un destes poboados, que os romanos chamaban populos ou civitas, con influencia nun territorio extenso, que abarcaba desde o Lugo actual ata Padrón, asentaríase a futura Lucus Augusti.
Pero antes aínda tiñan que tomar posesión do territorio as lexións romanas.
Roma xa fixera algunhas incursións a finais do s. II a.C. con Décimo Xuño Bruto (alcumando O Galaico) ou a de Xulio César no 75 a.C., pero non deixaran de ser pequenas escaramuzas para gañar prestixio e levar algún tesouro.
Será a finais do século I a.C. cando Augusto conquiste e dominio o territorio da Gallaecia.

O campamento lexionario

Orixinariamente, a cidade de Lugo, foi un campamento romano. Unha peza arqueolóxica de granito coa incrición L. VI, é dicir, Legio VI, que foi unha das lexións que participou nas guerras de conquista das terras do noroeste peninsular asentáronse neste núcleo orixinario.
Este campamento só durou dez anos, xa que unha reorganización administrativa militar feita posteriormente por Augusto converteu o campamento nunha cidade.

A cidade romana

Lugo fundouse como cidade no 14 a.C. A nova división administrativa romana creou unha provincia denominada Gallaecia que a súa vez estaría subdividida en tres conventus (órganos administrativos, xudiciais e fiscais), que tería como capitais a Braga, Astorga e Lugo. O conventus lucensis abarcaría territorialmente a Galicia actual.
Lucus Augusti converteuse nun centro moi importante de comunicacións e relacións comerciais, ademais da capital administrativa do noroeste hispano. Esta condición debeu ser a causa de que as autoridades romanas decidiran fortificala.

A muralla

Aínda así a muralla é moi posterior. Probablemente foi erguida entre o 260-265 e o 310-325 da nosa era, cando Roma comezou a sentir a ameaza bárbara nas súas fronteiras, ademais das que proviñan das revoltas sociais no interior do propio imperio. Foi rematada no 337 na época do emperador Constantino.
A súa realización debeu exixir un importante despregue de medios humanos e económicos o que explica a súa excelente conservación.
O perímetro da muralla é unha elipse imperfecta, pois foi construída tendo en conta e aproveitando os desniveis do terreo. A lonxitude total do perímetro é de 2.678 metros e a altura oscila entre os oito e 12 metros. O camiño deronda, que é o pase actual pola cima do recinto, mide entre catro metros e medio e sete de ancho.
Na súa orixe a muralla contou con 85 torres das que quedan 72. O diámetro da plante semicircular oscila entre dez e algo máis de 13 metros. Estas sobresan do resto da muralla para poderen os soldados defender mellor desde elas os espazos laterais.
Da muralla orixinal consérvanse cinco portas: a Miña, a de Santiago, a de San Pedro, a Nova e a Falasa. As outras, ata dez coas que conta na actualidade, serían abertas posteriormente son: a do Bispo Aguirre, a da Estación, a de San Fernando, a Nova e a do Bispo Odoario, son novas e teñen un arco moito máis amplo e apainelado.
 
Visitar Lugo merece a pena sempre.

 Portas da muralla de Lugo.
1. Porta de San Fernando
2. Porta Falsa
3. Porta da Estación
4. Porta de San Pedro
5. Porta do Bispo Izquierdo
6. Porta do Bispo Aguirre
7. Porta de Santiago
8. Porta Miñá
9. Porta do Bispo Odoario
10. Porta Nova

Muralla de Lugo

Arde Lugo

3º ESO A JORGE RIVEIRO e CANDELA ALONSO

Guantanamo ,Cuba

Guantánamo es la provincia más oriental de Cuba. Su capital es la ciudad de Guantánamo. La provincia limita con la base naval estadounidense de la Bahía de Guantánamo.
Tiene un área de 6.176 km² y posee una población de 511.116 habitantes (2011), de los cuales 216.936 corresponden a la capital. Ocupa el décimo lugar entre las provincias de el país por su extensión y el undécimo por su población.
En esta región predomina el relieve con elevaciones, hacia el norte y al este noreste las montañas de Nipe-Sagua-Baracoa con la altura predominante en la Sierra del Curial, pico El Gato (1.181 m); al suroeste parte de la Sierra Maestra que se alterna con valles como los de Guantánamo, Guaso y Sabanalamar. Las montañas Nipe-Sagua-Baracoa dominan la provincia, dividiendo tanto el clima como el paisaje. La costa septentrional es la región más húmeda del país, mientras la meridional es la más caliente. La principal laguna es La Salada y sus mayores embalses son La Yaya y el Jaibo.
La arquitectura de Guantánamo y su cultura son diferentes de las del resto de Cuba. La provincia está sólo a 80 km de Haití en su punto más cercano, a través del Paso de los Vientos. Guantánamo tiene también un alto número de inmigrantes y descendientes de Jamaica, Haití, Puerto Rico (caribeños y antillanos) y franceses, razón por la cual muchos edificios son comparables con los del barrio francés de Nueva Orleans.

Cuando los españoles llegaron a esta región estaba habitada por indios taínos. Los taínos que se caracterizaban por ser ceramistas y agrícolas fueron también uno de los grupos más rebeldes en su rechazo al conquistador español, se considera esta región por tanto la iniciadora de las luchas contra el colonialismo.

El poblado se fundó en el año 1796 con el nombre de Santa Catalina de Guantánamo en el centro del Valle de Guantánamo, una región fértil en la que se establecieron numerosos trapiches e ingenios azucareros los que aprovechaban la existencia de tres ríos de importancia económica: el Bano, el Jaibo y el Guaso.

Durante la Guerra de los Diez Años las tropas al mando del general Máximo Gomez trataron infructuosamente de invadir el Valle en dos ocasiones.

El 4 de diciembre de 1870 alcanza la categoría de villa y comienza un amplio desarrollo gracias a su posición estratégica con relación al comercio del café que se cultiva en las montañas cercanas, el azúcar y otros productos agrícolas.

El 24 de febrero de 1895 Guantánamo se incorpora a la guerra de independencia cuando Pedro Agustín Pérez organiza el alzamiento en la finca "La Confianza" en las afueras de la ciudad. Durante la Intervención de Estados Unidos de 1898 a 1902 la bahía cercana a la ciudad comienza a llamar la atención al gobierno interventor por sus grandes potencialidades estratégicas para el control militar del Caribe occidental.

La Enmienda Platt, ley del Congreso de EE. UU. impuesta a la 1ª Constitución cubana a principios del siglo XX, bajo la amenaza de que de no aceptarse la isla permanecería ocupada militarmente, estableció la obligación de ceder porciones de territorio para instalaciones militares a Estados Unidos. No tardó en ponerse en práctica esa exigencia.

En diciembre de 1903, EE. UU. tomó posesión "hasta que lo necesitasen" de la bahía de Guantánamo, mediante un tratado. Desde entonces y hasta la Revolución cubana (más de medio siglo) fue centro para una marcada influencia de EE. UU., y estímulo, por la presencia de ciudadanos de EE. UU. El gobierno de Cuba considera el enclave ilegal y desde 1960 se niega a recibir el simbólico pago anual del arriendo de 5.000 dólares. El señor Don Pedro Manuel Pérez regaló los terrenos para la Iglesia y La Plaza de Armas que estaban destinada a los ejercicios de las tropas española. Eran al principio unos caminitos de tierra para llegar a la iglesia; más tarde se hicieron los paseos de concreto y los jardines en forma rectangular con unos muritos de piedra alrededor.

Otro lugar muy importante en la historia de la localidad es el parque 24 de febrero, los terrenos donde radica este lo cedió Don José Rafat en 1841 y en ellos se proyectó la Plaza Isabel II. Era Isabel II la reina de España y se llamaba María Luisa. En el Centro del parque se levantó una base en la que se colocaron piezas de moneda y pergaminos con inscripciones y fechas. Dicha base estaba destinada a recibir la estatua de la reina que nunca llegó. Esta Plaza también se llamó Plaza de la Constitución. Nunca fue cementada por los españoles.

El 22 de enero de 2009, dos días después de asumir su cargo, el presidente de los Estados Unidos, Barack Obama, firma la resolución para cerrar en el plazo de un año la prisión de Guantánamo, aunque se retractó tiempo después diciendo que era inviable su cierre y que no podría cumplir su promesa.

http://es.wikipedia.org/wiki/Provincia_de_Guant%C3%A1namo

Curiosidades sobre Australia.

Australia é un país moi multicultural.É formado por descendentes de inmigrantes ingleses e aborígenes e europeos de moitos asiático, africano.Todos os que visitan Australia novo con historias de encontros con animais perigosos , serpes, arañas e medusas ou fermosas fotos de animais como canguros e coalas , aínda que este último non son fáciles de ver.

Cousas que pode non saber sobre este país xigantesco :

1) Estímase que os aborixes australianos viven alí hai máis de 40.000 anos.

2) Os Koalas son nocturnos e pasan de 16 a 18 horas do día durmindo.

3) 20 das serpes máis perigosas do mundo viven en Australia.

4) A auga -viva máis perigoso do mundo está na costa australiana ( cubozoans ou caixa de medusas ).

5) Os aborígenes australianos son só 2 % da poboación.

6) A palabra canguro vén de gangurru que significa " non entenden ", nunha lingua aborixe . Dise que a resposta era gangurru os nativos deu os exploradores James Cook cando solicitado para o nome do animal.

7) Hai máis de 1500 temperado de arañas.

8) A Australia é o sexto maior país do mundo.

9)Un terzo de Australia é deserto ( sobre todo no centro).

 

SIRIA

A Guerra Guerra Civil ou simplemente -Siria sirio é un conflito armado en curso no país árabe afrontando o goberno, xunto coas Forzas Armadas de Siria contra varios grupos rebeldes da oposición que buscan derrocar o goberno e , en particular, derrubar o presidente Bachar Al Asad . A oposición di que o goberno é violenta, sanguenta e corrupto, e que o pobo sirio subiron contra el. O goberno , con todo, di que o conflito non é unha guerra civil do pobo contra o presidente , senón unha guerra contra o terrorismo , 119 apoiado polas nacións occidentais , especialmente os Estados Unidos , por razóns geopolíticas.120 121 Tense falado de unha guerra por poderes , pola natureza do compromiso estranxeiro en ambos bandos.122 123 o conflito é asimétrica , e hai enfrontamentos menores e constantes en moitas cidades en todo o país.

A principios de 2012, os rebeldes dominaran moitas localidades ao norte do país, en parte debido á súa maior proximidade coa Turquía, cuxo goberno apoia . Ata entón , a revolución dexenerou nunha guerra civil. Ao longo do ano intensificouse aumentando así a loita, ea dureza do exército ataca as cidades tomadas polos rebeldes, con destaque para a ofensiva contra Homs que transformaron o antigo Emesa na cidade máis danada pola guerra ata agora. A guerra tomou un rumbo máis serio e decisivo entre xuño e agosto, cando os rebeldes invadiron as dúas cidades máis importantes de Siria: Aleppo e Damasco. Os combates causaron extensas baixas civís e danos á propiedade. O primeiro segue con enfrontamentos diarios que devastaron a cidade, coa maior parte do territorio inmerso nunha guerra que destruíu . Para Damasco , o Exército conseguiu empuxar cara atrás e rodear os rebeldes , aínda que a partir de 2014 redutos rebeldes no oeste da cidade permanecen.

Durante o conflito , ademais, o goberno sirio enfrontou varias crises diplomáticas cos países veciños, como a Turquía , Israel e Líbano, que levaron a explosións e ataques incendiarios Siria. Nas súas ramificacións internacionais, rebelión apoiada en diferentes graos , os países occidentais, como Estados Unidos125 tres países veciños como a Turquía e os países árabes do Golfo Pérsico , mentres que o goberno é apoiado de diferentes xeitos por parte de Irán , Rusia , a organización libanesa Hezbollah e algúns outros gobernos principalmente China.

A guerra civil en Siria, ata o momento, deixou máis de 150 000 mortes , das cales 51 212 son vítimas civís; 131 deixou máis de tres millóns de refuxiados ea maioría das cidades con maior devastación. A guerra sirio aumentou o número de mundo desprazadas para o seu nivel máis alto nos últimos 18 anos , deixou a escala e utilizáronse 40% da poboación en situación de crisis.132 133 134 135 armas químicas repetido 136 e ambos os dous lados do conflito foron acusados ​​de varias organizacións e gobernos de cometer crimes de guerra e violacións graves dos dereitos humanos, así como danos materiais históricos126 . Este acumulación de atrocidades tornar-se o conflito máis brutal na crise ea primavera Árabe unha das peores guerras do século XXI.