Amosando publicacións coa etiqueta AMÉRICA b>. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta AMÉRICA b>. Amosar todas as publicacións
xoves, 12 de xuño de 2014
Lago titicaca
O Lago Titicaca(Lago sagrado dos Incas,traducido como Pedra do Puma,e coñecido por moitos nomes ou alcumes.) É o maior lago de América do Sur con uns 8300 km2 e 3821 metros ao nivel do mar,o maior lago do Titicaca e o Lago Chuchito de augas azuis e doces;as súas islas son testimonios de restos arqueolóxicos das civilizacións Aymaras.
O menor lago é o Wiñai Marka con unha paisaxe excepcional donde os Aymaras traballan na terra e na pesca tradicional.
O dato máis importante é que desembocan no lago máis de 25 ríos e ten 41 illas e algunhas moi poboadas;está localizado na fronteira de Perú e Bolivia.
xoves, 5 de xuño de 2014
A RUTA 66

A RUTA 66 (U.S.66) tamén é coñecida como Route 66 The Main Street of America (A rúa principal de Ámerica ) e doutras moitas maneiras. Formou parte da rede de estradas Federais de Estados Unidos . Unha das rutas federais orixinais que estableceuse o 11 de noviembre de 1926 pero aínda non estaba sinalada como tal ata o ano seguinte (1927). Orixinalmente esta famosa ruta percorre moitos estados, partindo dende Chicago (Illinois), a través Misuri, Kansas, Oklahoma, Texas, Nuevo México, Arizona y California, ata finalizar nos Ánxeles cun percorrido total de 2.448 millas (3.939 km).
E considerada a Nai das Estradaas de América e poucas rutas
poden presumir dun espírito máis auténtico. Pese a que o seu nome deixou
de utilizarse en 1985, moitos aventureiros seguen transitando por ela
para ver o mellor dos EE.UU:.
Foi obxeto de moitas melloras e cambios de trazado, moitos de eles afectaron bastante a lonxitude da estrada, un deles foi o traslado do final dos Ánxeles a Santa Mónica .
Quizais vos preguntaredes como foi construida ou canto tardouse en facer... para este tipo de preguntas temos respotas .
Uns empresarios naturais de Oklahoma e Illinois pensaron que Estados Unidos necesitaba unha autoestrada intercontinental que conectara ambas costas. Naturalmente, pensaron que era conveniente que esta ruta pasara por os pobos dos que eles eran orixinarios. Despois de convencer da importancia desta a seus gobernantes, empezó a sua construción, que durou 12 anos .
A pesar dos centos de kilómetros é percorrida por máis de miles de persoas durante todos os meses do ano . Esta cifra aumenta no verán xa que no inverno o clima empeora e pódese interrumpir a viaxe pola razón de que, esta ruta histórica, atravesa distintas zonas montañosas .
Son un montón de quiilómetros, e os mochileiros suelen completala como
un ritual, por etapas, deténdose nalgunhas pequenas localidades que noutro tempo ofrecían comodidades ao viaxeiro (drive-ins,
moteis, gasolineras…) e agora conservan esa aspecto retro. A esencia
provinciana da Ruta 66 pódese saborear en lugares tan simbólicos
como Gemini Giant, Black Madonna Shrine, Meramec Caverns, Red Oak II,
Arcadia’s Round Barn, rancho Cadillac, rancho Big Texan Steak, Rainbow
Rock Shop y WigWam Motel, Jackrabbit Trading Post, Elmer’s Place y Bob’s
Big Boy.
Dúas recomendacións literarias básicas para ambientar a viaxe: As uvas da ira, de John Steinbeck (ou a versión cinematográfica de John Ford), unha novela clásica da Ruta 66 ambientada nos anos del dust bowl (a grande sequía dos anos 30 da grande depresión), ou No camiño, de Jack Kerouac, un himno beatnik a esta estrada que podremos completar col poema Canto a min mesmo de Walt Whitman.
3º ESO B ANDRÉS FERNÁNDEZ
Maravillas de Arxentina
As cataratas do Iguazú (en portugués: cataratas do Iguaçu) localízanse sobre o río Iguazú, no límite entre a provincia arxentina de Misiones e o estado brasileiro de Paraná. Están totalmente inseridas en áreas protexidas; o sector da Arxentina encóntrase dentro do parque nacional Iguazú, mentres que a porción do Brasil se encontra no parque nacional do Iguaçu. Foron elixidas como unha das «Sete marabillas naturais do mundo».
Están formadas por 275 saltos, o 80% deles sitúanse do lado arxentino. Un espectáculo á parte é o seu salto de maior caudal e, con 80 m, tamén o máis alto: a garganta do Demo, o cal se pode gozar en toda a súa maxestosidade dende só 50 m, percorrendo as pasarelas que parten dende Puerto Canoas, ao que se chega utilizando o servizo de trens ecolóxicos. Por este salto pasa a fronteira entre ambos os dous países. Pódense realizar paseos en lancha baixo os saltos e camiñadas por sendeiros apreciando algúns animais da selva semitropical pertencente ao distrito das Selvas Mixtas da provincia Paranaense.
Están formadas por 275 saltos, o 80% deles sitúanse do lado arxentino. Un espectáculo á parte é o seu salto de maior caudal e, con 80 m, tamén o máis alto: a garganta do Demo, o cal se pode gozar en toda a súa maxestosidade dende só 50 m, percorrendo as pasarelas que parten dende Puerto Canoas, ao que se chega utilizando o servizo de trens ecolóxicos. Por este salto pasa a fronteira entre ambos os dous países. Pódense realizar paseos en lancha baixo os saltos e camiñadas por sendeiros apreciando algúns animais da selva semitropical pertencente ao distrito das Selvas Mixtas da provincia Paranaense.
No ano 1542, o español Álvar Núñez Cabeza de Vaca divisou as sorprendentes cataratas do río Iguazú e bautizounas como «saltos deSanta María», nome que co tempo foi substituído pola súa primitiva denominación guaraní Iguazú .
Por entón a rexión era habitada por indíxenas da etnia mbyá-guaraní, os que ao redor de 1609 comezaron a vivir o proceso evanxelizador protagonizado polos sacerdotes da Compañía de Xesús, chamados xesuítas, os que desenvolveron exitosamente nesta rexión de Latinoamérica un sistema un sistema de reducións que chegou a contar con 30 pobos distribuídos nas rexións do Tapée La Guayrá (situados actualmente no sur de Brasil, Paraguai e en Arxentina, en toda a provincia arxentina de Misións e o norte deCorrientes). Foron as misións xesuíticas guaranís.
Por diferenzas políticas e económicas coa coroa de España os xesuítas foron expulsados en 1768.
A zona das cataratas volveu a cobrar un nuvo impulso cara a xuño de 1881 -pouco antes da federalización de Misiones- momento en que a provincia de Corrientes, que exercía a xurisdición, vendeu 50 leguas cadradas de terras sobre os ríos Paraná, Iguazú e Uruguai aSevero Fernández e Ernesto Arnadey. Estes transferiron os seus dereitos, en outubro dese mesmo ano, a Rafael Gallino quen volveu allealos a favor de Gregorio Lezama.
En decembro de 1881 Misións separouse de Corrientes e en 1882 asumiu o primeiro gobernador, Rudecindo Roca, quen dividiu o territorio en cinco departamentos. Un dos seus comandantes,Francisco Cruz, chegou ata a confluencia dos ríos Paraná e Iguazútransportando unha comisión científica alemá que buscaba terras para colonizar. Esta expedición era custeada por Ledesma(propietario das terras de Iguazú) e dirixida polo explorador Carlos Bossetti. Entre os expedicionarios encontrábase tamén Jordan Hummell, que anos máis tarde organizou a primeira viaxe de turismo ás cataratas do Iguazú. Así as cataratas son "descubertas" novamente e volveron ser admiradas.
Por diferenzas políticas e económicas coa coroa de España os xesuítas foron expulsados en 1768.
A zona das cataratas volveu a cobrar un nuvo impulso cara a xuño de 1881 -pouco antes da federalización de Misiones- momento en que a provincia de Corrientes, que exercía a xurisdición, vendeu 50 leguas cadradas de terras sobre os ríos Paraná, Iguazú e Uruguai aSevero Fernández e Ernesto Arnadey. Estes transferiron os seus dereitos, en outubro dese mesmo ano, a Rafael Gallino quen volveu allealos a favor de Gregorio Lezama.
En decembro de 1881 Misións separouse de Corrientes e en 1882 asumiu o primeiro gobernador, Rudecindo Roca, quen dividiu o territorio en cinco departamentos. Un dos seus comandantes,Francisco Cruz, chegou ata a confluencia dos ríos Paraná e Iguazútransportando unha comisión científica alemá que buscaba terras para colonizar. Esta expedición era custeada por Ledesma(propietario das terras de Iguazú) e dirixida polo explorador Carlos Bossetti. Entre os expedicionarios encontrábase tamén Jordan Hummell, que anos máis tarde organizou a primeira viaxe de turismo ás cataratas do Iguazú. Así as cataratas son "descubertas" novamente e volveron ser admiradas.
Encóntrase na coordenadas: 54°4830S 68°1830O e a 6 msnm, emprazándose sobre a baía Ushuaia, rodeada ao oeste, norte e este polos Andes Fueguinos. Dende a posición do resto de Arxentina, é a única cidade do país á que se accede cruzando parte da Cordilleira dosAndes que percorre o bordo sur da illa Grande de Terra do Lume
Dez curiosidades de Colombia.
Colombia é un país situado no noroeste de America do sur. Administrativamente
está dividido en 22 departamentos descentralizados e un distrito
capital: Bogotá. A cordilleira que o atravese é os Andes, está bañado
polo Océano Pacífico e o mar Caribe. Polo norte está unido a Panamá que
ata principios do século XX pertenceu a Colombia.
Algunhas das curiosidades que podemos saber sobre colombia poden ser estas:
1. No meu país hai 84 tribos indíxenas que enriquecen a diversidade e a cultura.
2. É o terceiro produtor de café no mundo. Os colombianos están especializados neste tipo de produto.
3. En Colombia unha árbore crece trece veces máis rápido que en Chile e
nove veces máis que en Canada debido a presenza do clima ecuatorial.
4. Sendo un territorio bastante máis pequeno que Brasil, temos o mesmo
número de variedades de plantas (55.000) representando o 20% das plantas
do mundo.
5. É o segundo país do mumndo en biodiversidade. O primeiro por metro cadrado.
6. Do seu subsolo extraense o 95% das esmeraldas do mundo. Boyacá é a maior mina.
7. Hai máis de 1.700 variedades de aves.
8. O pico máis alto de Colombia é o Cristóbal Colón a 5.800 m. Situado na Serra Nevada de Santa Marta.
9. En Colombia realizouse a primeira cesárea do mundo.
10. O premio Nóbel de literatura Gabriel García Márquez, que faleceu este curso, era colombiano.
martes, 3 de xuño de 2014
A quinua
A quinua, denominada científicamente Chenopodium quinoa, é unha planta nativa do altiplano andino. Os máximos produtores no mundo son Colombia, Chile e sobre todo Bolivia que é o primeiro produtor mundial. Trátase dun pseudocereal que ten máis de 3.120 variedades.
Utilízase para usos alimenticios e cosméticos. É un alimento moi completo que aporta hidratos de carbono e de doada dixestión.
Tamén é empregada como uso medicinal para a ansiedade, diabetes, osteoporose a xaqueca entre outras doenzas.
Mide de un a tres metros, con follas longas e polimorfas.
As áreas de maior produción en Bolivia atópanse en La Paz, Potosí e Oruro. En 2012 exportáronse máis de 26.000 toneladas.
Na miña casa a comemos habitualmente.
3º ESO A Cecilia Suárez e Victoria Suárez
Centenario del Canal de Panamá
A canle de Panamá cumple o centenario este ano. Esta vía que atravesa o istmo que leva o seu mesmo nome, une o Océano Atlántico co Océano Pacífico nas latitudes intermedias e facilita o transporte marítimo.
Inaugurada o 15 de agosto de 1914, tivo un grande efecto na economía mundial ao diminuír a distancia e os tempos da comunicación marítima entre os dous océanos xa que antes tiñan que dar a volta o Cabo de Fornos, o que provocou melloras económicas e comerciais.
Proporciona unha vía de tránsito curta e relativamente barata entre estes dous grandes océanos, influíu considerablemente sobre os patróns do comercio mundial, impulsou o crecemento nos países desenvolvidos e deulle a moitas áreas do mundo o impulso básico que necesitan para a súa expansión económica. Por exemplo, un barco carboeiro que saia da costa oriental dos Estados Unidos en dirección ó Xapón pola canle de Panamá, aforra uns 4.800 km, en comparación coa alternativa mais curta dunha ruta marítima; un barco bananeiro que sae da costa pacífica de Colombia en dirección a Europa, aforra unha distancia duns 9.000 km.
Antes da súa inauguración xa houberan outros intentos por crear esta obra de enxeñería tan importante para o Mundo.
Proporciona unha vía de tránsito curta e relativamente barata entre estes dous grandes océanos, influíu considerablemente sobre os patróns do comercio mundial, impulsou o crecemento nos países desenvolvidos e deulle a moitas áreas do mundo o impulso básico que necesitan para a súa expansión económica. Por exemplo, un barco carboeiro que saia da costa oriental dos Estados Unidos en dirección ó Xapón pola canle de Panamá, aforra uns 4.800 km, en comparación coa alternativa mais curta dunha ruta marítima; un barco bananeiro que sae da costa pacífica de Colombia en dirección a Europa, aforra unha distancia duns 9.000 km.
Antes da súa inauguración xa houberan outros intentos por crear esta obra de enxeñería tan importante para o Mundo.
Remóntase aos primeiros exploradores de América. Isto ofrecía unha oportunidade única para cruzar os dous océanos. Os primeiros colonizadores de América Central fixáronse no potencial deste proxecto. A finais do século XIX fixéronse serios inicios do comezo da construción polos franceses capitaneados por Lesseps que viña de inaugurar outra canle de moitísma importancia como era a de Suez (unindo o Mediterráneo co Océano Índico) en 1869. O intento francés fracasou, dada a complexidade orográfica, entón Estados Unidos aproveitouse do esforzo dos franceses e acabaron construíndo a canle, finalizouse no ano 1914.
As súa función principal é o aforro de combustible no transporte marítimo, dado que non ten que dar a volta a toda América.
As ampliacións que se preveen facer son as maiores ampliacións do canal, se prevé duplicar o tamaño. Os cambios serán os seguintes:
-Contrución de esclusas novos no lado Atlántico e no Pacífico.
-Excavación de novos canles de acceso as novas esclusas.
-Contrución de esclusas novos no lado Atlántico e no Pacífico.
-Excavación de novos canles de acceso as novas esclusas.
sábado, 17 de maio de 2014
venres, 16 de maio de 2014
xoves, 15 de maio de 2014
mércores, 14 de maio de 2014
martes, 13 de maio de 2014
luns, 12 de maio de 2014
Curiosidades sobre Xamaica
http://jamaica-julia.blogspot.com.es/2011/09/curiosidades.html
¡DESCUBRIMOS XAMAICA!
Xamaica é unha nación insular situada no Mar Caribe. Con 2,8 millóns de persoas, Xamaica é o tercer país de fala Inglesa mais poboado en América, despois de EEUU e canadá.
Unha das moitas curiosidades de Xamaica é que alí se encontra o club de golf mais antiguo do novo mundo: ''O Club de Golf de Manchester'' , que estableceuse no ano 1868.
Tamén conta cuns dos principais atractivos de Xamaica que é a Gruta Verde que para os miles de habitantes é un verdadeiro espectáculo da natureza no que se encontran covas que teñen moito para sorprender.
O tipo de música de Xamaica é o 'REGGAE' orixinaria de alí. O principal cantante foi Bob Marley , músico e compositor xamaicano.
¡DESCUBRIMOS XAMAICA!
Xamaica é unha nación insular situada no Mar Caribe. Con 2,8 millóns de persoas, Xamaica é o tercer país de fala Inglesa mais poboado en América, despois de EEUU e canadá.
Unha das moitas curiosidades de Xamaica é que alí se encontra o club de golf mais antiguo do novo mundo: ''O Club de Golf de Manchester'' , que estableceuse no ano 1868.
Tamén conta cuns dos principais atractivos de Xamaica que é a Gruta Verde que para os miles de habitantes é un verdadeiro espectáculo da natureza no que se encontran covas que teñen moito para sorprender.
O tipo de música de Xamaica é o 'REGGAE' orixinaria de alí. O principal cantante foi Bob Marley , músico e compositor xamaicano.
O deporte mais destacado é o atletismo. Usain Bolt é o atleta xamaicano especialista en probas de velocidade. Coa sua extraordinaria velocidade conseguiu tres medallas de ouro e tres records mundiais.
domingo, 11 de maio de 2014
sábado, 10 de maio de 2014
Guantantamo según barcelo
Guantánamo es la provincia más oriental de Cuba. Su capital es la ciudad de Guantánamo. La provincia limita con la base naval estadounidense de la Bahía de Guantánamo.
Tiene un área de 6.176 km² y posee una población de 511.116 habitantes (2011), de los cuales 216.936 corresponden a la capital. Ocupa el décimo lugar entre las provincias de el país por su extensión y el undécimo por su población.
En esta región predomina el relieve con elevaciones, hacia el norte y al este noreste las montañas de Nipe-Sagua-Baracoa con la altura predominante en la Sierra del Curial, pico El Gato (1.181 m); al suroeste parte de la Sierra Maestra que se alterna con valles como los de Guantánamo, Guaso y Sabanalamar. Las montañas Nipe-Sagua-Baracoa dominan la provincia, dividiendo tanto el clima como el paisaje. La costa septentrional es la región más húmeda del país, mientras la meridional es la más caliente. La principal laguna es La Salada y sus mayores embalses son La Yaya y el Jaibo.
La arquitectura de Guantánamo y su cultura son diferentes de las del resto de Cuba. La provincia está sólo a 80 km de Haití en su punto más cercano, a través del Paso de los Vientos. Guantánamo tiene también un alto número de inmigrantes y descendientes de Jamaica, Haití, Puerto Rico (caribeños y antillanos) y franceses, razón por la cual muchos edificios son comparables con los del barrio francés de Nueva Orleans.
Cuando los españoles llegaron a esta región estaba habitada por indios taínos. Los taínos que se caracterizaban por ser ceramistas y agrícolas fueron también uno de los grupos más rebeldes en su rechazo al conquistador español, se considera esta región por tanto la iniciadora de las luchas contra el colonialismo.
El poblado se fundó en el año 1796 con el nombre de Santa Catalina de Guantánamo en el centro del Valle de Guantánamo, una región fértil en la que se establecieron numerosos trapiches e ingenios azucareros los que aprovechaban la existencia de tres ríos de importancia económica: el Bano, el Jaibo y el Guaso.
Durante la Guerra de los Diez Años las tropas al mando del general Máximo Gomez trataron infructuosamente de invadir el Valle en dos ocasiones.
El 4 de diciembre de 1870 alcanza la categoría de villa y comienza un amplio desarrollo gracias a su posición estratégica con relación al comercio del café que se cultiva en las montañas cercanas, el azúcar y otros productos agrícolas.
El 24 de febrero de 1895 Guantánamo se incorpora a la guerra de independencia cuando Pedro Agustín Pérez organiza el alzamiento en la finca "La Confianza" en las afueras de la ciudad. Durante la Intervención de Estados Unidos de 1898 a 1902 la bahía cercana a la ciudad comienza a llamar la atención al gobierno interventor por sus grandes potencialidades estratégicas para el control militar del Caribe occidental.
La Enmienda Platt, ley del Congreso de EE. UU. impuesta a la 1ª Constitución cubana a principios del siglo XX, bajo la amenaza de que de no aceptarse la isla permanecería ocupada militarmente, estableció la obligación de ceder porciones de territorio para instalaciones militares a Estados Unidos. No tardó en ponerse en práctica esa exigencia.
En diciembre de 1903, EE. UU. tomó posesión "hasta que lo necesitasen" de la bahía de Guantánamo, mediante un tratado. Desde entonces y hasta la Revolución cubana (más de medio siglo) fue centro para una marcada influencia de EE. UU., y estímulo, por la presencia de ciudadanos de EE. UU. El gobierno de Cuba considera el enclave ilegal y desde 1960 se niega a recibir el simbólico pago anual del arriendo de 5.000 dólares. El señor Don Pedro Manuel Pérez regaló los terrenos para la Iglesia y La Plaza de Armas que estaban destinada a los ejercicios de las tropas española. Eran al principio unos caminitos de tierra para llegar a la iglesia; más tarde se hicieron los paseos de concreto y los jardines en forma rectangular con unos muritos de piedra alrededor.
Otro lugar muy importante en la historia de la localidad es el parque 24 de febrero, los terrenos donde radica este lo cedió Don José Rafat en 1841 y en ellos se proyectó la Plaza Isabel II. Era Isabel II la reina de España y se llamaba María Luisa. En el Centro del parque se levantó una base en la que se colocaron piezas de moneda y pergaminos con inscripciones y fechas. Dicha base estaba destinada a recibir la estatua de la reina que nunca llegó. Esta Plaza también se llamó Plaza de la Constitución. Nunca fue cementada por los españoles.
El 22 de enero de 2009, dos días después de asumir su cargo, el presidente de los Estados Unidos, Barack Obama, firma la resolución para cerrar en el plazo de un año la prisión de Guantánamo, aunque se retractó tiempo después diciendo que era inviable su cierre y que no podría cumplir su promesa.
xoves, 17 de abril de 2014
10 rutas lexendarias en EEUU
http://elviajero.elpais.com/elviajero/2013/08/14/actualidad/1376494572_699871.html
Route 66 (Conquista do OESTE)
http://es.wikipedia.org/wiki/Ruta_66
Jazz, Blues e rock'n roll na highway 61
Pacific Coast Highway (Cine, viñedos e praias segredas)
Alcan highway. Camiño dos glaciaires (de Canadá a Alaska)
Highway 163 (Arizona: un western polo Monument Valley
Polo paso das dilixencias (Parque Nacional de Yosemite (California))
Tralas pegadas indias. Sendeiro Mohawk (Massachusetts)
De costa a cota pola highway 2
Sete quilómetros de fantasía americana: As Vegas
A travesía dos Apalaches: Blue Ridge
Route 66 (Conquista do OESTE)
http://es.wikipedia.org/wiki/Ruta_66
Jazz, Blues e rock'n roll na highway 61
Pacific Coast Highway (Cine, viñedos e praias segredas)
Alcan highway. Camiño dos glaciaires (de Canadá a Alaska)
Highway 163 (Arizona: un western polo Monument Valley
Polo paso das dilixencias (Parque Nacional de Yosemite (California))
Tralas pegadas indias. Sendeiro Mohawk (Massachusetts)
De costa a cota pola highway 2
Sete quilómetros de fantasía americana: As Vegas
A travesía dos Apalaches: Blue Ridge
mércores, 16 de abril de 2014
Maravillas naturais de Arxentina
Perito Moreno
Cataratas de Iguazú
Valle de la Luna
Quebrada de Humahuaca
Aconcagua
Bosque de Arrayanes
Cerro de los Siete Colores.
Cataratas de Iguazú
Valle de la Luna
Quebrada de Humahuaca
Aconcagua
Bosque de Arrayanes
Cerro de los Siete Colores.
martes, 15 de abril de 2014
luns, 14 de abril de 2014
xoves, 3 de abril de 2014
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)

.jpg)
























.jpg)



.jpg)

.jpg)
